؛

خب من همیشه اخلاقم اینجوری بوده که با وام و قرض و قوله همه چی برا خودم خریدم و خب پولشم درسته خیلی اذیت شدم ولی پاس کردم...اذیت شدم ؛ خب خیلی وقتا از خیلی چیزام گذشتم...شاید باورش سخت باشه ولی من بعد از 30 سال اولین بار بود برای لباس مجلسی هزینه میدادم و خب اگه یهویی کسی منو دعوت میکرد به یه تولد دخترونه (که تاحالا نرفتم ) باید قطعا عزا میگرفتم که چرا من هیچ لباس مجلسی خوشکلی ندارم...لباس بیرون و خونگیم اکثرأ به روز و خوب بوده و داشتم و خریدم ولی مثلا یه مورد دیگه که هیچوقت تو عمرم انجام ندادم این بوده که لوازم آرایشی مارک بخرم...همیشه با 400-500 تومن چیزای اساسیمو خریدم...کافه خیلی خیلی کم رفتم تو عمرم.غذاهای گرون به ندرت خریدم منظورم غذای یه تومن به بالاست.ولی بابتش آنچنان ناراحتم نیستم.

همه ی اینارو گفتم که بگم درسته از یه سری چیزام میزنم ولی الآن یه هفته ای هست تو سرم افتاده ماشینمو عوض کنم و اونچیزی که دوس داشتم همیشه بخرم رو ، بخرم...و خب ماشین خودم نزدیک 200 تومن اومد پایین و من تازه قسطاشو صاف کردم.شاید یک هفتست قسطاش تسویه شده و خیالم راحته ولی نمیدونم چرا باز نقشه میکشم که ارتقاش بدم...بااینکه با این ماشینمم تو این 5-6 ماه هیچ مسافرتی نرفتم و همش دم شرکت پارک بوده از 6 صبح تا 6 شب.ولی حاضرم باز زیر قرض برم و تا ماشین ارزونه اونی که به دلمه رو بخرم....دست خودم نیست اخلاقم اینه که تو بحث ماشین تنوع طلبم شدیییید.

خواهرم میگفت نکن و نخر و بگیر بشین یه جا.ولی با خودم فکرمیکنم به حال اون چه فرقی داره ، اونکه نمیخاد چک بده یا قسط بده یا کمک مالی بلاعوض کنه . ..

من تو مضیقه میوفتم و خیلی دستم تنگ میشه ولی بالآخره قسطاش تموم میشه قرار نیست تا آخر عمرم قسط بدم که...

نمیدونم چرا یه سریا چون خودشم تو این وادیا نیستن نمیخان بقیه هم اون کارو انجام بدن...مثلا من سختم میشه چون شهریه دانشگاه دارم و کرایه و...و باید از لباسم مثلأ بگذرم و یا نخرم یا یه بار و یه چیز ارزون و مناسب بخرم، ولی در کوتاه مدته...بعدش روال عادی میشه....

آدما به هرچی که به دلشونه میرسن.امیدوارم منم به چیزی که تو سرمه برسم...از این شغل هم نجات پیدا کنم خودمو بندازم سازمان حسابرسی چیزی که یه لول کاری داشته باشه...

همین دیگه.فعلا اینا مخمو داره میخوره...