؛

یه کاری کردم یعنی کردیم که خودمونم توش موندیم!

خواهرم میخاست بیاد اصفهان خونه بخره و بعبارتی سرمایه گذاری کنه (برخلاف رضایت شوهرش) که خب اصلا پولش برا شوهرش نبود و برا خودش بود که کارمند بازنشسته بانک هست.یه خونه یه شهر دیگه داشت فروخت و میخاست اصفهان بخره بااینکه خودش تهران زندگی میکنه...

خلاصه که برا مبلغ پول خونه چک میخاست.شوهرش کلا چون مخالف بود خیلی رک گفت من چک نمیدم و خواهرم تنهایی رفت دنبال خونه،یه بارشم من باهاش رفتم و خونه ی تمیز و مرتبی بود،کلید نخورده جاشم خوب بود تقریباً،من پسندیدم ولی فرداش برا قولنامه خودش رفت و یه چک سفید با امضا از من گرفت.مبلغ 2/200 توش نوشته و 65 تومنم کارت کشیده تو بنگاه و بدون هیچ رسیدی فقط قولنامه رو امضا زده و اومده خونه.امروز که رفته دیده کلاهبرداری بوده و دو تا پسر رو بعنوان فروشنده اوردن و به چند نفر فروختن و قسمت بد ماجرا اینکه تو قولنامه حق فسخ از سمت خریدار 450 ملیون قید شده بوده و الآن خواهرم فهمیده که امضا کرده...

اینم یک نوع حماقت و خریت.منی که رو دلسوزی چک دادم و از خوش شانسیم ثبتش نکردم.و حماقت خواهرم که به حرف شوهرش گوش نداد و همون تهران خونه نخرید.الآن مونده 450 تومنو چجوری بده.بعبارتی دستش به هیچ جا بند نیست!با زبون هم نمیتونه حل کنه چون خوشبینانش اینه که از پنجشنبه تا امروز که شنبست 65 تومن رو هوا کارت کشیده و چون بدون مدرک و بدون قید شدن بوده،پولش پریده...