؛

بعضی روزا هم هست که تو از شدت عصبانیت و ناراحتی هیچی تو دنیا نمیخای

الان دقیقا تو همون موقعیتم.بااینکه حقوق رو همین الآن زدن ولی اصلا خوشحال نشدم و نمیخام کسیو ببینم...

کاش راهی بود میتونستم برم خونه و تنها باشم...حتی خرید کردن هم حالمو خوب نمیکنه، میدونم حس و حالم موقته ولی باز هم نمیخام اینجا باشم و تنهایی رو ترجیح میدم.

وقتایی که بیکار میشم و به آدمای حروم...زندگیم فکرمیکنم عصبی میشم که چرا بهای زیادی به آدما دادم

چرا اینقدر دیر فهمیدم

و هزار چرای دیگه...

دلم نمیخاد آدمی وارد زندگیم بشه و بعد بخام بفهمم چقدر عوضیه.دیگه نمیخام تجربه های قبلم تکرار بشه، مینویسم که از حال بدم کم بشه و سبک بشم...