؛

سلام

الان یه مطلب خوندم راجع به حضانت فرزند موقت و دائم!

فکرمو دارم جمع میکنم که یه بچه به فرزند خوندگی بیارم...نمیدونم چقدر قراره رو تصمیمم باشم ولی اینجا مینویسم که یادم بمونه و بیشتر بهش فکرکنم...

برا حضانت دائم باید یه چیزی به نامش بزنم و بااینش مشکلی ندارم.ولی با این موضوع که شاغلم مشکل دارم که بچه ای که قراره بهم بدن تو سنی هست که بتونه تنها بمونه تاعصر!تا مادرش بیاد.یا اصلا این چه کاریه که من بچه بیارم و بعد باز نتونم بهش عشق و محبت بدم و همش سره کار باشم حالا چه اصفهان موندگار بشم چه تهران بیوفتم...اینافکرای تو سرمه که دارم مینویسم و باید تک تک جواباشو پیدا کنم

از طرفی مثه خرافاتیا فال گرفتم و گفتن 1403 ازدواج میکنم، اگه بخام کلی پادویی کنم برا بچه و بعدش خدا خاست و یه خاستگار خوب برام پیدا بشه چی؟وسط هوا و زمین ولش کنم...

یا اصلا همین بچه باعث بشه که دیگه باکسی نتونم ازدواج کنم.که قطعا همین طور میشه.نمیدونم...یعنی فردی که بیاد بفهمه بچه به فرزندخوندگی قبول کردم و منو نخاد، یا اصلا از اولش جلو نیاد...

هم دلم بچه میخاد،هم میخام تنها باشم، هم نمیخام تنها باشم...

یا صبرکنم سال 1403 هم روی خودشو بهم نشون بده و بعد برم تو فکر بچه اوردن...

یه مدت قبل هم تو فکر فریز تخمکم بودم که اگه زود یائسه شدم تخمکم فعال باشه و بتونم بچه بیارم...

اصلا ولش کن هیچی نمیخام...

وقتی زورم به خاسته هام نمیرسه باید از ریشه بیخیال بشم.دلم پارتنر و زندگی آروم با بچه میخاست که نشد. همینجوری تنها میمونم تا ببینم چی میشه.کاش سال 1403 برا همه خوب باشه و از همون بهارش با شادی و برکت آغاز بشه...کاش همه حال دلشون خوب باشه...